Machinaties van het schrale denken

Aan een zijden, voor het oog amper zichtbaar draadje hangt deze wereldbol. Deze aardkloot met zijn illegale flitspalen, coronavaccins vol computerchips, samenzweringen die zich over de eeuwen uitstrekken, kinderoffers in kelders van New Yorkse pizzeria's, mensachtige hagedissen die zich onder ons begeven zonder dat ook maar iemand van de schaapslieden zich in de soep verslikt.

De maanlanding van de Apollo 11-missie: FAKE NEWS! Malicieuze Russische intenties in 2014 en 2022: kwatch! Het bestaan van België als juridische entiteit: laat me niet lachen! Burgers van een naamloos land, reizigers door een ruimte die van niemand is, nul debet aan een imaginaire staat.

Aan de andere kant van dat draadje: de Rockefellers, het Vaticaan, verborgen Atlantiërs met esoterische kennis van zaken waarvan wij nog niet eens geruchten vermoeden. De grote leugen, de enige waarheid. Open je ogen en je komt er zelf wel achter. 

Dat en meer geloven wij, wij die het makke dierenspoor verlieten om onze eigen realiteit in elkaar te sleutelen. Waarheidsgaring doe je alleen en met zij die net dezelfde woorden in net dezelfde volgorde plaatsen. In codexen en schimmige hoeken van het internet, deepfakes, reels, podcasts, podcasts, nog meer podcasts. Wij weten. Zij dwalen. 

Het ware bijna geestig, mocht het niet zo treurig zijn.